Twee weken terug zijn Mark en ik mee gegaan op wijn reis. Marcel Swaghoven (van the winecompanions) vroeg ons om mee te gaan. En het leuke onze vriend Marcel Hansen die ging ook mee. De wijnstreken waar we heen zijn geweest zijn Barolo en Chianti. Over smaak valt niet te twisten, zeggen ze wel eens. Nu zijn Barolo en Chianti niet mijn favoriete wijnen. En ik vind altijd: je vind een wijn lekker of minder lekker. Zonder mensen te kwetsen vind ik Chianti en Barolo om eerlijk te zijn minder lekker. Maar daarom juist heel tof om te gaan ontdekken waarom deze wijnen zo bijzonder kunnen zijn.
Mark en ik vlogen afzonderlijk van de rest. En met de rest bedoel ik de anderen reisgenoten. Stuk voor stuk super aardige mensen. Wij vertrokken zondag ochtend richting Pisa. Daar verbleven we een nacht in hotel vlakbij het vliegveld. ‘S ochtends daar aangekomen konden we nog niet de kamer in, maar we konden wel onze spullen droppen en nog even uitrusten in de lobby. Vroeg in de middag zijn Mark en ik Pisa ingegaan. En Pisa is echt een leuk stadje. Als je een beetje uit de buurt blijf van de toren van Pisa. Waar een hele geschiedenis achter schuilt natuurlijk, maar wat wel een ontzettende toeristische trekpleister is. Mark en ik besloten dat dat niet het belangrijkste was. Wel belangrijk, lunch en koude potten. Aangezien het 30 graden was. We belanden in een zaakje die alleen maar planken met vleeswaren serveerde. En wat lunch broodjes, maar de planken vlogen als warme broodjes over de toonbank. Wat ons opviel was dat er eigenlijk bijna alleen maar locals zaten en meestal is dat een goed teken. En dat bleek ook in dit geval. Wat een kwaliteit, en eigenlijk zo simpel maar zo lekker. Ik hou ervan, zaakjes die zich richten op voornamelijk één ding, maar wel goed uitgevoerd.
Daarna belandden we in een delicatessebar maar dan met voornamelijk zoetigheden. En ook hier weer alles zo goed. Aan de cocktails, limoncello sprits en heerlijke zoetigheden. Uiteindelijk puur omdat we toch in Pisa waren hebben we toch de Pisa toren bezocht. Om vervolgens rozig terug te gaan naar het hotel.
Inmiddels waren onze reisgenoten ook gearriveerd. En de volgende dag stond er een drukke planning op de agenda. Het mooie van deze reis is dat je weer mensen ontmoet met allemaal hun eigen passie en verhaal. Marcel Swaghoven kende ik nog niet zo goed. Ik kende hem alleen als een goedlachse man die van een wijntje hield. Totdat je ‘m ontmoet. Grappig is hij zeker. Maar zodra we bij de wijnmakers waren, en zodra we wijnen proefde kwam bij Marcel de passie en vooral de kennis naar boven over wijn. Nieuwe termen vlogen om mijn oren. Ik kan altijd redelijk goed een wijn omschrijven qua smaak. Maar horizontaal, slank, verticaal had ik nog niet eerder van gehoord. Wanneer ik de wijnen proefde begreep ik wel helemaal wat Marcel ermee bedoelde. Echt veel respect voor Marcel Swaghoven en bij deze mille grazie voor de kennis en de passie die je met ons gedeeld heb.
Met onze vriend Marcel Hansen hebben we een fantastische paar dagen gehad. We delen de zelfde humor en zelfde passie voor horeca. Met Marcel is het nooit saai en er worden altijd mooie discussie gevoerd. Hoe kort deze paar dagen van te voren ook leken, voor mijn gevoel duurde het veel langer. Onder de indruk was ik van het Barolo gebied. De passie en de kennis die met ons gedeeld werden waren enorm en behoorlijk leerzaam. Alles doen ze er aan om de druiven tot beste laten uitkomen. En wat het moeilijkste blijkt, is de omstandigheden waar je geen invloed op hebt. Zoals het weer. In het gebied kan het sneeuwen, het kan er dertig graden zijn en kan er behoorlijk waaien. Respect voor deze wijnmakers. Er komt veel meer bij kijken dan ik in ieder geval wist.
Terug in Nederland pakken we de draad weer op bij Fernando’s, en Mark heeft paar mooie wijnen besteld uit het gebied waar we zijn geweest. Wanneer we alweer twee weken aan het werk zijn komt er een berichtje binnen in de groep app van de wijnreis. Een foto van de Barolo makers waar wij zijn geweest. Een foto van druiven die helemaal zijn vernietigd door een hagelbui… Niet zomaar een hagelbui, maar hagelstenen zo groot als kleine kiezelstenen… ik krijg er kippenvel van. Alles vernietigd en zoveel werk voor niets geweest… het doet mij wel beseffen dat wanneer ik de volgende keer een fles Barolo drink, dat ik mij besef hoe bijzonder het is om zo’n wijn te mogen en te kunnen drinken…
Fernando Jonker
